به شهر رنگها رفتیم گفتی:زرد نامرد است

اگر رنگی تو را در خود معنا کرد نامرد است

تو تصویر منی یا من در آیینه تکرارم

جهان  آیینه جادوست!زوج و فرد نا مرد است

چقدر از عقل میپرسی؟چقدر از عشق می گویی؟

از این باز آی نا اهل است،از آن برگرد نامردست

نه دل در عقل می بندم،نه سر در عشق می بازم

بیا پیمان ببندیم از جهان هم جدا باشیم

از این پس هر که نام عشق را آورد نامرد است                                         

                                                                              فاضل نظری

عشق یعنی مستی و دیوانگی

عشق یعنی با جهان بیگانگی

عشق یعنی شب نخفتن تا سحر

عشق یعنی سجده های چشم تر

عشق یعنی سر به دار آویختن

عشق یعنی اشک حسرت ریختن

عشق یعنی در جهان رسوا شدن

عشق یعنی مست و بی پروا شدن

عشق یعنی سوختن یا ساختن

عشق یعنی زندگی را باختن

عشق یعنی انتظارو انتظار

عشق یعنی هر چه بینی عکس یار

عشق یعنی دیده بر در دوختن

عشق یعنی در فراقش سوختن

عشق یعنی لحظه های التهاب

عشق یعنی لحظه های ناب ناب

عشق یعنی قطره و دریا شدن

عشق یعنی سوز نی ،آه شبان

عشق یعنی معنی رنگین کمان

عشق یعنی شاعری دلسوخته

عشق یعنی آتشی افروخته

عشق یعنی با گلی گفتن سخن

عشق یعنی خون لاله بر چمن

عشق یعنی شعله بر خرمن زدن

عشق یعنی رسم دل بر هم زدن

عشق یعنی یک تیمم،یک نماز

عشق یعنی عالمی رازو نیاز

عشق یعنی با پرستو پر زدن

عشق یعنی آب بر آذر زدن

عشق یعنی چون محمد پا به راه

عشق یعنی همچویوسف قعر چاه

عشق یعنی بیستون کندن به دست

عشق یعنی زاهد اما بت پرست

عشق یعنی همچو من شیدا شدن

عشق یعنی قطره و دریا شدن

عشق یعنی یک شقایق غرق خون

عشق یعنی درد محنت در درون

عشق یعنی یک تبلور،یک سرود

عشق یعنی یک سلام و یک درود

"عشق آمدنی بود  نه آموختنی"

تو میدانی و همه میدانند که زندگی از تحمل لبخندی بر لبان من ، ،از آوردن

برق امیدی در نگاه من،از برانگیختن موج شعفی در دل من عاجز است.

تو میدانی که رنج بردن به پای تو تنها لذت بزرگ زندگی من است.

از شادی توست که در دل می خندم،از امید رهایی توست که برق امید در چشمانم می درخشد و از خوشبختی

توست که هوای پاک را در ریه هایم احساس میکنم.

نمی توانم خوب حرف بزنم.........

نیروی شگفتی را که در زیر این کلمات ساده و جملات ضعیف و افتاده پنهان کرده ام دریاب!دریاب!دریاب!

من تو را دوست دارم.

وهر لحظه  از زندگی ام بر این دوستی شهادت می دهند.

بزرگترین دروغ جهان چیست؟

این است که: در لحظه ی مشخصی از زندگیمان ،اختیارمان را بر زندگی از د ست میدهیم و از آن پس سرنوشت بر زندگی ما فرمانروا خواهد شد.

این بزرگترین دروغ جهان است.